خیابان

در خيابان خاطره جاريست

عطر گلهاي گنديده

زير پاي چكمه پوشان

سيلي از خون خشكيده

در خيابان فاصله گم شد

درحضور و كثرت تن ها

سايه ها با خود بردند

صد هزاران من، از ما

در خيابان، وقت خوابيد

تا نبيند مرگ رويا را

تا نخواند، شعر تكراري

تا نبيند ظلم فردا را