خانه ات ویران
By katoore
از کسان ما کشته ای ناکس
پایکوبان و دل رقصان
دست خالی را چون چه نامیدی؟
خانه ات ویران
خانه ات ویران
آتش است گفتی مزد یارانم؟
ای سبک مغز بی سر و سامان
این سکوتش را چون چه فهمیدی؟
خانه ات ویران
خانه ات ویران
دامنت هرگز می نگردد پاک
ای فرومایه مرد بی وجدان
خون معصومان بر زمین ریزی؟
خانه ات ویران
خانه ات ویران
This entry was posted on ژوئن 25, 2009 at 8:20 ب.ظ and is filed under روزانه, شعر. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
