« چشم اسیر
وقتی هیچی بجای فحش دلت رو خنک نمیکنه »

موجها سوار بر قایق من

By katoore

موجها سوار بر قايق من
غرق درياي درونم
آبهاي عطش آور
ميزند آتش به خونم
مي برد سوي كجا؟
موج سوار است بر من
آب زلال است ليكن
لخته خوني كف درياي نگاه
زخم كهنه ز حسودي گمراه
بازوانم خسته
قايقم بي پارو
موجها پيوسته
در پي يك ساحل
بر سرم از هر سو
مي زند چنگ بخاك
او ولي غرق شد است
مي نگارد نقش خود در افلاك
موج سوار است بر من

This entry was posted on می 22, 2008 at 6:18 ب.ظ and is filed under شعر. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 نظر to “موجها سوار بر قایق من”

  1. مهسا می گوید:
    می 22, 2008 در t 7:35 ب.ظ | پاسخ

    نمی فهم اینو شاید راجع بش باید حرف زد غریب است

  2. xtrementalist می گوید:
    ژوئن 4, 2008 در t 7:22 ب.ظ | پاسخ

    شعر فاصله گرفته از شعر… شعر ناسور شده ست!

  3. kinematic می گوید:
    آگوست 9, 2008 در t 4:21 ب.ظ | پاسخ

    اره لباس طاقت منم ژنده شده اما من خفه شدم و همچنان مي پوشمش…

    بازم بگم؟…

  4. kinematic می گوید:
    آگوست 9, 2008 در t 4:21 ب.ظ | پاسخ

    كجايييي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

يك پاسخ برايش بگذاريد